GRAMATYKA

Nazwę osobową Gramatyka odnotowano już w 1475 roku, wywodzi się ją od tak samo brzmiącego rzeczownika, który oznaczał: 1. naukę o właściwościach języka, 2. książkę zawierającą naukę o właściwościach języka, 3. zbiór prawideł, wskazówek, kodeks, regulamin, 4. drugą klasę w dawnych szkołach, 5. niedołęgę, gamajdę, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 2001, t. I, s. 264, tzw. Słownik warszawski języka polskiego, red. J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, t. 899.