KIJAK

Nazwę osobową Kijak, odnotowaną już w 1683 roku, uznaje się za pochodną od rzeczownika kijak, czyli: 1. mieszkaniec podmiejski albo wieśniak, mający prawo przynosić mięso na targ i sprzedawać je („stąd swą nazwę wzięli, że na kiju przynoszą na targi kiełbasy, połcie słoniny itp”, 2. kij, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 2001, t. I, s. 398, tzw. Słownik warszawski języka polskiego, red. J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, t. II, s. 332-333.