O stronie genezanazwisk.pl

ndz., 12/08/2012 - 10:46 -- admin

Strona ma służyć pomocą osobom, które zastanawiają się, jaką genezę ma ich nazwisko. W dziale „nazwiska" znajduje się opracowana przez mnie baza danych, która obejmuje obecnie ponad 5 tysięcy uszeregowanych alfabetycznie artykułów hasłowych, wyjaśniających prawdopodobne pochodzenie analizowanych nazw osobowych. Słownik jest sukcesywnie poszerzany o nowe hasła w miarę Państwa zainteresowania i moich możliwości czasowych. Niestety nie odpowiadam na pytania o historię rodzin dane nazwisko noszących – pozostaje to w gestii historyków i genealogów. Z przyjemnością za to mogę spróbować wyjaśnić genezę językową danego nazwiska, jeśli nie ma go jeszcze w bazie. Proszę o przesyłanie zapytań przez formularz "kontakt".

Komentarze

Wysłane przez admin w

Proszę zajrzeć do bazy nazwisk, odpowiedź tam już jest.

Wysłane przez admin w

Odpowiedzi są w bazie. Proszę na przyszłość o zgłaszanie próśb o analizę za pomocą formularza kontaktowego.

Wysłane przez Dymdan w

Prosiłbym o sprawdzenie tego nazwiska, noszą je głównie mieszkańcy powiatów Krakowskiego, Bocheńskiego i Wielickiego a także w rejonach Podkarpacia.

Wysłane przez kuzik5390 w

Prosiłbym o informacje o nazwisku Kozian 

Wysłane przez Ewa GG w

Witam,chciałabym poznać pochodzenie nazwiska Sajko. Dziękuję i pozdrawiamEwa

Wysłane przez Janina Tomczyk w

Jestem bardzo wdzięczna za pomoc w odczytaniu genezy nazwisk moich przodków, gdyż pomaga mi to w odczytywaniu genealogii rodzinnej. Czytając łacińskie metryki z parafii woj. łódzkiego zauważyłam, iż nazwiska poza szlachtą pojawiły się dość późno bo ok.XVIII wieku i to głównie od imienia ojca np. łaciński Adam to Adamus, a syn jego to Adamusik, syn Jagny to Jagusik itp. Taką prawidłowość zauważyłam  w metrykach parafii Ujazd woj.łódzkie i w Brzezinach woj.łódzkie. Zauważyłam także, iż do imion zapisywano łacińską nazwę zawodu ojca chrzczonego dziecka np . Molitor - młynarz, Ferrifaber - kowal i to w następnych latach stawało się nazwiskiem jakiegoś Adama lub Jakuba w wersji łacińskiej lub polskiej. Stąd Adam Kowal, Kowalczyk lub Mynarz, Młynarczyk. Czytanie metryk jest kopalnią wiedzy o tamtych wiekach i socjologii, która jest moją wielką pasją życiową. Dowiedziałam się np. jak radziły sobie kobiety z opieką nad dziećmi, bo w XVIII wieku nie było żłobków i przedszkoli. Otóż w danej rodzinie siostry lub szwagierki rodziły dzieci w tym samym czasie i zawsze jedna mogła pracować, a druga na zmianę opiekować się dziećmi. Ponadto zwiększało to możliwość wykarmienia dziecka w wypadku śmierci jednej z matek.Dziękuję i pozdrawiam serdecznie 

Wysłane przez wisienka113 w

Gdyby była taka możliwość to prosiłabym o znalezienie informacji na temat nazwiska Hetnał.

Wysłane przez admin w

Nazwisko Hetnał można wywodzić od niemieckiej nazwy osobowej Het, ta z kolei pochodzi od imion na Hat- lub apelatywu Hette ‘koza’, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 1999, t. I, s. 305.

Wysłane przez KaTe w

Dzień dobry poszukuję informacji o nazwisku Tuzikiewicz, dziękuję.Pozdrawiam Kasia.

Wysłane przez admin w

Nazwisko Tuzikiewicz jest formą patronimiczną, czyli pochodzącą pierwotnie od imienia ojca. Jej podstawę stanowi rzeczownik tuz. Miał on kiedyś m.in. następujące znaczenia: 1. as w kartach, 2. przenośnie znaczna figura, dygnitarz, 3. rodzaj gry w karty, potencjalną podstawę nazwiska stanowi też czasownik tuzać, czyli: ciągnąć, szarpać, tarmosić, Słownik języka polskiego, tzw. warszawski, t. VII, s. 174.

Wysłane przez kleptun w

Jestem zainteresowany pochodzeniem i genezą nazwiska "PESTA" .

Wysłane przez admin w

Nazwisko Pesta jest formą pochodną od określenia pest: 1. pręcik kwiatowy, 2. bylina („pszczoła z różnych pestów zeszczkiwa co przebrańsze zioła na słodki swój budynek”, wyraz pochodzi od rosyjskiego pest = kijek, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 2001, t. II, s. 225, Słownik języka polskiego, tzw. warszawski, t. IV, s. 122.

Wysłane przez admin w

Nazwisko Gruś jest formą pochodną od określenia grusza, czyli ‘roślina z rodziny jabłkowatych’, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 1999, t. I, s. 273, Słownik języka polskiego, tzw. warszawski, t. I, s. 923.