PIĘTKA

Nazwisko pochodzi albo wprost od piętka: 1. zdrobnienie pięta, 2. wyniosłość, guz, hak: „drewno z piętką”, 3. przylepka, pierwsza z bochenka chleba, 4. podstawa, dno naczynia glinianego (tzw. Słownik warszawski, t. III, s. 182) albo utworzone przyrostkiem –ka od pięta. K. Rymut (Nazwiska Polaków, Słownik historyczno-etymologiczny, t. II L-Ż, Kraków 2001, s. 237) podaje, iż tę nazwę osobową odnotowano na terenie Polski już w 1389 roku. Nazwisko przytaczają Z. Abramowicz, L. Citko, L. Dacewicz w Słowniku historycznych nazw osobowych Białostocczyzny (XV-XVII w.),t. II P-Ż, Białystok 1998, s. 31): ślachetny Szymon Piętka, dał z bracią swą z Klimuntowszczyzny 1580, Albertum olim Stanislai Piętka Gnosus Jacobus Piętka Sobolewski 1640, NN. Joannes ote Valentini Piętka Olszewski de Piętki 1677, Dorothea filia ote Alberti Piętka primi ote n. Petri Piętka 1679. To nazwisko odnotowuje także J. Bubak (Słownik nazw osobowych i elementów identyfikacyjnych Sądecczyzny XV-XVII w. Imiona, nazwiska, przezwiska, cz. II N-Ż, Kraków 1992, s. 62): Michael Piętka z Gniazda 1586, Michael Piętka de Gniazda 1587, Grigier Piętczinei sin s Piwnicznej 1611.