Nazwiska widok główny

WISZNIEWSKI

Nazwisko pochodzi od nazwy miejscowej Wisznia z byłego powiatu prużańskiego i winnickiego lub Wisznie z byłego powiatu klimowickiego albo Wiszniew z byłego powiatu oszmiańskiego, święciańskiego, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIII s. 621 i nn. Nazwisko można także wywodzić od rzeczownika wiśnia ‘gatunek drzewa owocowego’. Por. też wiśniowy 1. z drzewa wiśni, z wiśniny, 2. z jagód wisien, 3. koloru dojrzałych jagód wiśni: ciemno-czerwony, wpadający w czarny, 4. tyczący się drzew wiśni, 5.

WIŚNIEWSKI

Nazwisko pochodzi od nazwy miejscowej Wiśniew z byłego powiatu noworadomskiego, lub bardzo popularnej nazwy Wiśniewo (Słownik… podaje 15 denotacji), zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIII, s. 610 i nn. Nazwisko można także wywodzić od rzeczownika wiśnia ‘gatunek drzewa owocowego’. Por. też wiśniowy 1. z drzewa wiśni, z wiśniny, 2. z jagód wisien, 3. koloru dojrzałych jagód wiśni: ciemno-czerwony, wpadający w czarny, 4. tyczący się drzew wiśni, 5. Matka Boska Wiśniowa, uroczystość 2 lipca, Nawiedzenie N. M. Panny (tzw. Słowik warszawski, t.

WIŚNIOWSKI

To nazwisko pochodzi prawdopodobnie od nazwy miejscowości Wiśniowa. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego (t. XIII, s. 612-613) wymienia takie miejscowości w byłych powiatach: sandomierskim, ropczyckim, jasielskim, wielickim. Por. też wiśniowy 1. z drzewa wiśni, z wiśniny, 2. z jagód wisien, 3. koloru dojrzałych jagód wiśni: ciemno-czerwony, wpadający w czarny, 4. tyczący się drzew wiśni, 5. Matka Boska Wiśniowa, uroczystość 2 lipca, Nawiedzenie N. M. Panny (tzw. Słowik warszawski, t. VII, s. 631). J. Bubak (Słownik nazw osobowych i elementów identyfikacyjnych Sądecczyzny, cz. 2, s.

WIT

Nazwisko proste, równe imieniu chrześcijańskiemu Wit. Funkcjonowało ono samodzielnie i jako człon imion złożonych, por. Witosław, Witomysł, Witold, J. Bubak, Słownik nazw osobowych i elementów identyfikacyjnych Sądecczyzny XV-XVII wiek. Imiona, nazwiska, przezwiska, cz. I A-M, cz. II N-Ż, Kraków 1992, t. II s. 280, M. Malec, Staropolskie skrócone nazwy osobowe od imion dwuczłonowych, Wrocław – Warszawa – Kraków 1982 s. 77. Mogło pochodzić od łacińskiego Vitus ‘chętny, ochoczy’, J. Bubak, Księga naszych imion, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s.

WITANOWSKI

Nazwisko można wywodzić od nazwy miejscowej Witanowa z byłego powiatu trzcziańskiego albo Witanowice z byłego powiatu wadowickiego i głogowskiego, por. też Witany z byłego powiatu święciańskiego i poniewieskiego, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIII, s. 628-629. Por. także witane ‘danina kmieca dla dworu, składana na powitanie dziedzica’ i witana ‘pozdrowienie, powitanie, spotkanie’, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 632. Nazwę osobową Witanowski odnotowano na terenie Polski już w 1470 roku (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. II, s.

WITAS

Potencjalne podstawy etymologiczne nazwiska to: I. imię chrześcijańskie Wit, funkcjonowało ono samodzielnie i jako człon imion złożonych, por. Witosław, Witomysł, Witold, mogło pochodzić od łacińskiego Vitus ‘chętny, ochoczy’ J. Bubak, Księga…s. 318 lub starosaskiego widu, starowysokoniemieckiego witu ‘drzewo, las’ lub wid ze starosaskiego widh ‘obrączka, pierścionek, pierścień’, starosaskie witan ‘wiedzieć, znać’czy wīd, por. też starowysokoniemieckie wīt ‘daleki’, por. też starosaskie hwīt ‘biały’, zob. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, cz.

WITCZAK

Nazwisko pochodzące od Witek czy Witko, zdrobnień imion Witold, Witosław,Witomysł itp. Por. też nazwę miejscową Witki, wsie w powiatach: błońskim, warszawskim, pułtuskim, łomżyńskim, cieszanowskim (zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIII s. 666). Nazwę osobową Witczak odnotowano na terenie Polski w 1683 roku (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. II L-Ż, Kraków 2001, s. 687).

WITECKI

Forma Witecki ma kilka potencjalnych źródeł: 1. imię Wit, 2. imię Witold, 3. staropolskie imiona złożone typu Witosław, 4. witać: a) pozdrawiać kogoś przy spotkaniu, b) przybywać, 5. nazwę miejscową Witki, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 2001, t. II, s. 687-688. Nazwa miejscowa Witki występowała na terenie powiatów: błońskiego, warszawskiego, pułtuskiego, łomżyńskiego, wileńskiego, ihumeńskiego, cieszanowskiego, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIII, s. 666.

WITH

Nazwisko, mogące być wariantem nazwy Wit, ma kilka potencjalnych źródeł: 1. imię Wit, 2. imię Witold, 3. staropolskie imiona złożone typu Witosław, 4. witać: a) pozdrawiać kogoś przy spotkaniu, b) przybywać, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 2001, t. II, s. 687-688. Można je również wywodzić wprost od staro-wysoko-niemieckiego with ‘powróz, plecionka, pierścień’, zob. Z. Klimek, Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego, Kraków 1997, s. 291.

WITKI

Nazwisko pochodzące od Witek czy Witko, hipokorystyków imienia Witold, Witosław, Witomysł itp., M. Malec, Staropolskie skrócone nazwy osobowe od imion dwuczłonowych, Wrocław – Warszawa – Kraków 1982 s. 77, B. Mossakowska, Nazwiska mieszkańców Komornictwa Olsztyńskiego, Gdańsk 1993 s. 107. Por. też nazwę miejscową Witki, w powiatach: błońskim, warszawskim, pułtuskim, łomżyńskim, cieszanowskim, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Warszawa 1880, t. XIII s. 666.

WITKÓW

Nazwisko jest formą pierwotnie patronimiczną. Jej potencjalne podstawy to: I. imię Wit, II. imię Witald, III. Imiona złożone typu Witosław, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. II, s. 687; IV. Nazwa miejscowa Witków, odnotowana na terenie byłych powiatów: tomaszowskiego, koneckiego, ostrogskiego, żytomierskiego, sokalskiego, kamioneckiego, opawskiego, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIII, s. 666-667.

Strony