Nazwiska widok główny

ZWIEROWICZ

Nazwisko Zwierowicz ma dwie potencjalne podstawy etymologiczne: I. zwierz, ten rzeczownik oznaczał: 1. wielkie a szczególnie dzikie zwierzę, 2. zwierzęta leśne, 3. zwierzę, 4. psa, wilka; II. zwierać, czyli ‘łączy dwie części przedmiotu’,  zob. Słownik języka polskiego, tzw. warszawski, t. VIII, s. 646-647, K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 2001, t. II, s. 748.

ZWIERZ

 Nazwisko Zwierz pochodzi od tak samo brzmiącego rzeczownika. Oznaczał on: 1. wielkie a szczególnie dzikie zwierzę, 2. zwierzęta leśne, 3. zwierzę, 4. psa, wilka, Słownik języka polskiego, tzw. warszawski, t. VIII, s. 646-647. Mogło to pierwotnie być przezwiskowe określenie myśliwego czy hodowcy. Jan Siwik („Encyklopedia nazwisk i przydomków szlacheckich”, Warszawa 2010, s. 787) odnotowuje szlachecką rodzinę o tym nazwisku –„Zwierz herbu Topór, 1574 r., Zwierzów, pow. łucki, woj. wołyńskie, brzesko-lit.”.

ZWIERZYKOWSKI

Nazwisko Zwierzykowski można wywodzić od nazwy osobowej Zwierzyk < utworzonej przyrostkiem –yk od Zwierz, która pochodzi od tak samo brzmiącego rzeczownika. Oznaczał on: 1. wielkie a szczególnie dzikie zwierzę, 2. zwierzęta leśne, 3. zwierzę, 4. psa, wilka, Słownik języka polskiego, tzw. warszawski, t. VIII, s. 646-647. Mogło to pierwotnie być przezwiskowe określenie myśliwego czy hodowcy.

ZWIROWICZ

Nazwisko Zwirowicz pochodzi od rzeczownika żwir, który ze względu na dialektalne zjawisko, tzw. mazurzenie, bywał wymawiany jako zwir, co po dodaniu przyrostka patronimicznego (czyli tworzącego formy od imienia/przezwiska ojca) –owicz dało formę Zwirowicz. Forma zwir była kiedyś używana częściej (tzw. Słownik warszawski, t. VIII s. 656 podaje ją jako podstawową, por też tamże zwirować ‘wysypywać zwirem’).

ZWOLAK

Potencjalne podstawy nazwiska to: I. zwolić/zwoleć, czyli: 1. zezwolić, 2. wybrać, obrać, 3. wyzwolić, zezwolić, oswobodzić, 4. zwolić się na co = zgodzić się, przystać, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VIII, s. 660; II. nazwa miejscowa Zwola z byłego powiatu kozienickiego, opatowskiego, łukowskiego, III. Nazwa miejscowa Zwolaki z byłego powiatu niskiego, zob. „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, t. XIV, s. 699-700. Można je także wywodzić od imion złożonych typu Wolimir albo od czasownika woleć czy rzeczownika wola.

ZWOLIŃSKI

Nazwę osobową Zwoliński odnotowano już w 1654 roku, można wywodzić ją od nazwy miejscowej Zwoleń, dawniej Woleń, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 2001, t. II, s. 698, https://pl.wikipedia.org/wiki/Zwole%C5%84_(powiat_zwole%C5%84ski) lub Zwola w powiecie garwolińskim, zob. https://pl.wikipedia.org/wiki/Zwola_(powiat_garwoli%C5%84ski). Jan Siwik, (Encyklopedia nazwisk i przydomków szlacheckich, Warszawa 2010, s.

ZYBERT

Zybert jest formą pochodną od niemieckiej nazwy osobowej Siegbert(h). Geneza wspomianej nazwy przedstawia się następująco: pochodzi od staroniemieckiego sigu-beraht ‘zwycięstwo’ + ‘jasny, lśniący, promieniujący’, zob. H. Naumann, Familiennamenbuch, Leipzig 1987, s. 274. Nazwa osobowa Zybert jest stara – odnotowano ją już w 1480 roku, K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 2001, t. II, s. 414.

ZYBURA

Nazwisko ma dwie potencjalne podstawy etymologiczne: 1. zybać ‘gibnąć, chwiać’, 2. niemiecką nazwę osobową Sibol (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. II L-Ż, Kraków 2001, s. 749). Por. także niemiecką nazwę miejscową Zyborren, obecnie Cibory, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV, s. 703.

ZYCH

Nazwisko pochodzi od imion na Zy- typu Zygmunt lub na Ży- typu Żyrosław. Por. także nazwę miejscową Zychy z byłego powiatu noworadomskiego i koneckiego, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV, s. 703. Nazwę osobową Zych odnotowano na terenie Polski w 1398 roku , zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. II, s.  698.  Jan Siwik („Encyklopedia nazwisk i przydomków szlacheckich”, Warszawa 2010, s. 788) odnotowuje szlachecką rodzinę o tym nazwisku – Zych vel Kośmiński, vel Kożmiński, vel. Kuźmiński, vel Sasanek herbu Lubicz.

ZYGIERT

Nazwisko spolszczone graficznie i fonetycznie, pochodzi od niemieckiego imienia złożonego pochodzenia germańskiego Sigihard/Sieg(h)art, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. II, s. 750. Poszczególne człony tego imienia to: sieg < sigu ‘zwycięstwo’ i hart ‘twardy, srogi, nieugięty’, a także ‘mocny, dzielny’. Imię stało się bazą takich form jak Sickert, Siegert, a także spieszczonych Sieg, Siegle itp., zob. R. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Manheim 2005, s. 622.

ZYGLEWSKI

Nazwisko można wywodzić od niemieckiej nazwy osobowej Siegel, pochodzącej od imion złożonych powstałych na bazie germańskiego Sigu, np. Siegfried, Sieghart lub od określenia zawodu średniowysokoniemieckiego sigel ‘pieczęć, pieczątka’ i określenie ich wytwórcy lub sprzedawcy, zob. R. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Manheim 2005, s. 622.

ZYGMUNT

Nazwisko pochodzi od występującego na terenie Polski od XIII wieku imienia chrześcijańskiego pochodzenia germańskiego Zygmunt < Siegmund, które podobnie jak Siegfred, pierwotnie oznaczało ‘doskonałego, często odnoszącego zwycięstwa, strzelca', zob. J.K. Brechenmacher, Etymologisches Wörterbuch der Deutschen Familiennamen, II Auflage, t. I-II, Limburg a.d. Lahn 1957-1963 t. II s. 605. Imię pochodzi od sigi- ‘zwycięstwo’ i mund ‘opieka, pomoc’, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. II, s. 750. Zygmunt, król Burgundii i męczennik, był jednym z najpopularniejszych świętych w Europie, zob. M.

Strony