Nazwiska widok główny

ANGRIK

Nazwisko równe niemieckiej nazwie osobowej Angrick, zob. M. Gottschald, Deutsche Namekunde. Unsere Familiennamen nach ihrer Bedeutung, Berlin 1954 s. 168, wschodnio-środkowo-niemiecki wariant dialektalny formy Andrick, por. Angress od Andress, zob. H. Bahlow, Deutschen Namenlexicon. Familien und Vornamen nach Ursprung und Sinn erklärt, München 1967 s. 34. Por. także nazwę osobową Ang(i)hari (Ancharius), zob. H. Kaufmann, Ergänzungsband zu Ernst Förstemann Personennamen, München-Hildesheim 1968 s. 82.

ANHUT

Nazwisko od niemieckiego przezwiska Ahnhudt/Anhuth ‘bez kapelusza’, ktoś zwykle nie noszący tego nakrycia głowy, zob. R. und V. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Mannheim-Leipzig-Wien-Zürich 2005 s. 92 lub kapelusznik (pośrednio nazwa zawodu), zob. H. Bahlow, Deutschen Namenlexicon. Familien und Vornamen nach Ursprung und Sinn erklärt, München 1967 s. 27.

ANIELSKI

Nazwisko ma następujące potencjalne podstawy etymologiczne: 1. Przymiotnik anielski, czyli: ‘święty, niebiański, cudowny, doskonały, idealny, czarowny, zachwycający’, 2. Rzeczownik  anioł, czyli: a) duch niebiański, b) istota doskonała, c) ideał, uosobienie czego, d) dobroć uosobiona, ideał łagodności, e) patron, f) posłaniec, goniec, zwiastun, g) posąg anioła – zob. tzw. Słownik warszawski, t. I, s. 38-39; 3. Imię Aniela, 4. Nazwę miejscową Aniela, odnotowaną na terenie byłego powiatu wyrzyskiego, zob. „Słownik geograficzny...”, t. I, s. 38.

ANSMACH

Nazwisko niemieckie, od nazwy osobowej Ans, ta z germańskiego ans ‘pogański bożek’, zob. H. Kaufmann, Ergänzungsband zu Ernst Förstemann Personennamen, München-Hildesheim 1968 s. 4, człon imion złożonych pochodzenia starosaskiego zob. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, Cz. 5 Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego, opr. Z. Klimek, Kraków 1997 s. 6 + mach < machen ‘robić’, może określenie rzeźbiarza, twórcy figurek świątków? Por. także niemiecki czasownik anschmachten ‘wzdychać’.

ANTKOWIAK

Nazwisko pochodzi od formy patronimicznej Antków/Antkow = syn Antka, czyli Antoniego. Imię Antoni wywodzi się od łacińskiego Antonius (pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego) i jest notowane w Polsce od XIII wieku (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I A-K, Kraków 1999, s. 8). Por. także rzeczownik antek ‘łobuz terminujący u złodzieja’ (zob. tzw. Słownik warszawski, t. I, s. 41).

ANTONI

Nazwisko od imienia chrześcijańskiego pochodzenia łacińskiego Antoni, utworzonego prawdopodobnie od określenia znanego rodu rzymskiego, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. I A-K Kraków 1999 s. 9. „Łac. nomen gentile Antonius o etymologii dotąd definitywnie nie wyjaśnionej” M. Malec, Imiona chrześcijańskie w średniowiecznej Polsce, Kraków 1994 s. 186.

ANTOSIK

Nazwisko Antosik to forma pochodna od imienia Antoni. Pochodzi ono od łacińskiego Antonius (pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego) i jest notowane w Polsce od XIII wieku (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I A-K, Kraków 1999, s. 8).

ANTOSZ

Nazwisko pochodzi od imienia Antoni, które  wywodzi się od łacińskiego Antonius (pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego) i jest notowane w Polsce od XIII wieku (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I A-K, Kraków 1999, s. 8). Por. także rzeczownik antek ‘łobuz terminujący u złodzieja’ (zob. tzw. Słownik warszawski, t. I, s. 41).

ANTOSZEWSKI

Nazwisko pochodzi od imienia Antoni, które  wywodzi się od łacińskiego Antonius (pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego) i jest notowane w Polsce od XIII wieku (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I A-K, Kraków 1999, s. 8). Potencjalną podstawę nazwiska stanowi także nazwa miejscowa Antoszew, odnotowana na terenie byłego powiatu poniewieskiego, zob. "Słownik geograficzny...", t. I, s. 45. Por. także rzeczownik antek ‘łobuz terminujący u złodzieja’ (zob. tzw. Słownik warszawski, t. I, s. 41).

Strony