Nazwiska widok główny

ANTOSZEWSKI

Nazwisko pochodzi od imienia Antoni, które  wywodzi się od łacińskiego Antonius (pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego) i jest notowane w Polsce od XIII wieku (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I A-K, Kraków 1999, s. 8). Potencjalną podstawę nazwiska stanowi także nazwa miejscowa Antoszew, odnotowana na terenie byłego powiatu poniewieskiego, zob. "Słownik geograficzny...", t. I, s. 45. Por. także rzeczownik antek ‘łobuz terminujący u złodzieja’ (zob. tzw. Słownik warszawski, t. I, s. 41).

ANUSZEWSKI

Nazwisko można wywodzić od imion: Anna, Jan (to zaś wywodzi się z języka hebrajskiego i pierwotnie znaczyło ‘Jahwe jest łaskawy’ (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I, s. 330)), Han (< Jan). Potencjalną podstawę nazwiska stanowią także nazwy miejscowe Anusin (były powiat iłżecki, chełmski, krasnostawski, bielski, oszmiański, nowogradwołyński, włodzimierski) i Anusy w byłym powiecie telszewskim, zob. „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich” t. XV, cz. 1, s. 44-45.

ANUTTA

Nazwisko spolonizowane formantem -a od staropruskiej nazwy osobowej *Anŭtē, por. staropruskie ane ‘starucha’ z sufiksem -ut. Por. pruską nazwa osobowa Anneyde, zanotowaną w 1328 r. w okręgu Lidzbarka R. Trautmann, Die altpreußischen Personennamen, 2. Umveränderte Auflage, Göttingen 1974 s. 12. Może to być również niemieckie nazwisko Anhut z zanikiem H i polszczącym formant -a.

ANYSZKA

Nazwisko można wywodzić od imion: Anna, Jan (to zaś wywodzi się z języka hebrajskiego i pierwotnie znaczyło ‘Jahwe jest łaskawy’ (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I, s. 330)), Han (< Jan). Potencjalną podstawę nazwiska stanowi także rzeczownik anyż: 1. pospolita nazwa rośłiny biedrzeniec anyż i jej owoców, 2. roślina z rodzaju bodzianu i anyżek: 1. anyż, 2. nasienie anyżu, 3. wódka anyżowa, 4. cukier (zob. tzw. Słownik warszawski. T. I, s. 46).

ANZORGE

Nazwisko Anzorge jest prawdopodobnie formą pochodną (spolszczoną graficznie) od niemieckiej nazwy osobowej Ansorge, przezwiska kogoś beztroskiego, będącego pod względem językowym wyrazem złożonym: āne > ohne ‘bez’ + Sorge ‘kłopot, troska’, zob. R. und V. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Mannheim 2005, s. 92.

APANASOWICZ

Nazwisko pochodzi od imienia Atanazy, przyjętego do łaciny z greckiego Athanasios, to zaś od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’, do języków wschodniosłowiańskich – z których zaczerpnięto podstawę nazwiska – przyjęte jako Afanasij, Apanas, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I, s. 11. Por. także nazwę miejscową Apanasowo, odnotowaną na terenie byłego powiatu wieliskiego, zob. "Słownik geograficzny...", t. I, s. 45.

APANASOWICZ

Nazwisko Apanasowicz pochodzi od imienia Atanazy, przyjętego do łaciny z greckiego Athanasios, to zaś od rzeczownika athanasia ‘nieśmiertelność’, do języków wschodniosłowiańskich – z których zaczerpnięto podstawę nazwiska – przyjęte jako Afanasij, Apanas, zob. zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 1999, t. I, s.11.

APFEL

Nazwisko równe niemieckiemu rzeczownikowi Apfel ‘jabłko, jabłoń’, określenie handlarza owocami lub posiadacza sadu, a także kogoś z charakterystyczną grdyką (tzw. jabłko Adama) lub wydatnymi policzkami, zob. E. Breza, Nazwiska Pomorzan. Pochodzenie i zmiany t. I, Gdańsk 2000 s. 27, też ‘miłośnik jabłek’, zob. R. und V. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Mannheim-Leipzig-Wien-Zürich 2005 s. 93.

APFELBAUM

Nazwisko równe niemieckiemu rzeczownikowi der Apfelbaum ‘jabłoń’, prawdopodobnie nazwa osobowa pierwotnie wskazywała na miejsce zamieszkania, zob. R. und V. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Mannheim-Leipzig-Wien-Zürich 2005 s. 93.

APPELBAUM

Nazwisko równe niemieckiemu rzeczownikowi der Apfelbaum ‘jabłoń’, prawdopodobnie nazwa osobowa pierwotnie wskazywała na miejsce zamieszkania, zob. R. und V. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Mannheim-Leipzig-Wien-Zürich 2005 s. 93.

APPELL

Nazwisko równe Appell, niemieckie zdrobnienie imienia Albrecht lub Adalbert, zob. J.K. Brechenmacher, Etymologisches Wörterbuch der Deutschen Familiennamen, II Auflage, t. I, Limburg a.d. Lahn 1957 s. 36. Inne potencjalne motywacje to: nazwa miejscowa Appell oraz niemiecki rzeczownik Appel ‘jabłko’, zob. M. Gottschald, Deutsche Namekunde. Unsere Familiennamen nach ihrer Bedeutung, Berlin 1954, s. 170.

Strony